Softueri standard shpesh është një hyrje e mirë. Në fillim kursen kohë dhe sjell një kornizë të përdorshme për procese të zakonshme. Bëhet kritik aty ku rastet e veçanta, integrimet, miratimet ose përgjegjësitë e krijuara ndër vite e përcaktojnë përditshmërinë dhe sistemi funksionon vetëm përmes rrugësh anësore.
Zgjidhjet e softuerit të personalizuar ia vlejnë kur kompanitë duhet të ndërtojnë vazhdimisht zgjidhje të përkohshme: eksporte manuale, tabela ndihmëse, mirëmbajtje të dyfishtë të të dhënave, lista paralele ose procese të veçanta jashtë sistemit. Pikërisht aty lindin gabime, fërkime dhe kosto të fshehura operimi.
Prandaj, një zhvillim i mirë i personalizuar nuk ka pse të shpikë gjithçka nga e para. Duhet të pasqyrojë proceset që realisht e mbajnë biznesin ekonomikisht, dhe njëkohësisht të rregullojë modelin e të dhënave, rolet dhe logjikën e operimit në mënyrë që zgjidhja të mos shpërbëhet sërish pas dorëzimit të parë. Vlera e vërtetë nuk qëndron te kërkesa e veçantë, por te një arkitekturë që e lehtëson realisht përditshmërinë e kompanisë.