Stare systemy Delphi z Paradox lub BDE na pierwszy rzut oka często wyglądają jak czysto bazodanowy temat. W praktyce są z nimi jednak powiązane raporty, formularze, uprawnienia, lokalne tabele specjalne oraz procesy, które narastały przez lata.
Migracja do MariaDB lub do innej nowoczesnej bazy danych ma sens wtedy, gdy spójność danych, praca wieloużytkownikowa, wdrażanie (deployment) i możliwość rozbudowy mają znów stać się trwałe i wykonalne. Kluczowy jest tu nie tylko docelowy serwer techniczny, lecz kontrolowane przeniesienie istniejącej logiki.
Dlatego traktujemy tabele, indeksy, ścieżki SQL, zestawy znaków, transakcje oraz historycznie ukształtowane przypadki szczególne jako spójny pakiet modernizacyjny. Dopiero wtedy zmiana bazy danych staje się techniczną podstawą dla kolejnych kroków, takich jak REST, serwisy lub portale.
Zwłaszcza w przypadku aplikacji używanych przez wiele lat podejście etapowe bywa często bardziej ekonomiczne niż „Big Bang”. Właśnie staranne zaplanowanie tych etapów pośrednich ostatecznie decyduje o różnicy między udaną migracją a nerwową pracą po fakcie w środowisku produkcyjnym.